Święta Wielkanocne to najważniejsze wydarzenie w cyklu liturgicznym kościoła, ponieważ Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa jest świadectwem zwycięstwa życia nad śmiercią.

Święta Wielkanocne są poprzedzone Wielkim Postem, który rozpoczyna się w Środę Popielcową (Popielec). W tym dniu ksiądz posypuje wiernych popiołem, którego przyjęcie oznacza gotowość wewnętrznego odrodzenia. Wielki Post to okres, w którym w niedziele są odprawiane nabożeństwa - Gorzkie Żale, organizowane są także rekolekcje wielkopostne.

Na tydzień przed Wielkanocą jest Niedziela Palmowa ; w tym dniu świeci się w kościele palmy wielkanocne, które są gałązkami wierzbowymi przyozdobionymi baziami i wstążeczkami. Bazie skonsumowane po święceniu chronią przed bólem gardła. Dawniej uważano także, że palemki mają chronić ludzi, zwierzęta oraz gospodarstwa przed czarami i złem.

W Wielki Tydzień robi się wielkie porządki. Myje się okna i porządkuje się cały dom.

Wielki Czwartek jest dniem, w którym odprawiana jest Msza Wieczerzy Pańskiej. W czasie tej liturgii kapłan polewa wodą stopy dwunastu mężczyznom, a następnie ociera je ręcznikiem. Symbolizuje to włączenie się w Bożą miłość.

W Wielki Piątek obowiązuje ścisły post, w ten dzień nie odprawia się Mszy Świętej. Wykonuje się pisanki, malowanki. Jajka gotuje się na twardo, a następnie maluje się je, zdobi woskiem, skrobie wzroki lub okleja różnymi termozgrzewalnymi naklejkami.

Wielka Sobota jest poświęcona na adorację Chrystusa złożonego w grobie. W domach przygotowuje się Święconkę, w skład której wchodzą różne pokarmy, jak: jajka, wędzonka, sól, pieprz, chleb, ciasto w kształcie baranka, czy chrzan. Święconkę ozdabia się białymi serwetkami i przynosi w koszyczku do kościoła, aby ją proboszcz pobłogosławił. W Wielką Sobotę gospodynie pieczą mazurki i baby wielkanocne, które się spożywa podczas wielkanocnego śniadania.

Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego jest pierwszym dniem Świąt Wielkanocnych. Wielka Niedziela rozpoczyna się liturgią Wigilii Paschalnej, po której odprawia się procesję. Rano cała rodzina zasiada do stołu i dzieli się święconym jajkiem. Na stole znajduje się także wędliny, wielkanocne baby, mazurki, baranki wykonane z cukru, zajączki upieczone z ciast. Po śniadaniu obdarowywuje się bliskich, a szczególnie dzieci drobnymi upominkami, tzw. zajączkami.

W Drugi dzień Świąt, czyli w Lany Poniedziałek ludzie oblewają się wodą. Ten zwyczaj nazywa się „śmigus-dyngus”. Symbolizuje zdolność ziemi do rodzenia, czyli jest aktem wzmocnienia sił rozrodczych.